🚩ยอมรับผิด ทางสู่ความสำเร็จ‼️

  👉 ข่าวพนักงานไม่พอใจเจ้าของ โมโหที่เจ้าของว่า รู้สึกว่าตัวเองน้อยเนื้อต่ำใจ ฉันทำผิดอะไร? ความโกรธ ความไม่พอใจ สุมเป็นฟืนเตรียมปะทุไหม้ ความคิดย้ำไปกับว่า ฉันไม่ผิด ไม่ควรต้องมาว่าฉัน ปะทุเป็นสะเก็ดไฟกระเด็นเข้าใจ ที่มีเชื้อเพลิงอยู่เป็นจำนวนมาก พาให้เกิดความคิดขึ้นมาว่า เผาโรงงานมันให้ย่อยยับจะดีกว่า

  👉 และแล้วโรงงานก็ย่อยยับไปในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ค่าเสียหายเป็นร้อยล้านบาท เจ้าของกิจการเป็นชาวนา ได้เลี้ยงงูเห่าเอาไว้ เพื่อหวังจะช่วยให้งูเห่าไม่ต้องเดือดร้อนลำบากจนเกินไป แต่งูเห่าก็ยังเป็นงูเห่า มันมีสันดานที่ต้องฆ่าทำร้ายศัตรู แม้ศัตรูนั้นจะเกื้อกูลตัวมันมา มันก็ไม่สน

  📍 ผู้เขียนเองก็เคยเป็นพนักงานในองค์กรขนาดใหญ่ เกิดความรู้สึกถึงการไม่ได้รับความเป็นธรรม ในองค์กรมีการแบ่งพรรคแบ่งพวก ถ้าเราไม่เลีย โอกาสที่จะได้ดี เพราะนายพาไป ก็มีน้อย ลำพังการทำงานอย่างตั้งใจอย่างเดียว ไม่พอ

  📍 ความรู้สึกที่บอกกระซิบกับตัวเองว่า ไม่มีความเป็นธรรมเกิดขึ้นในองค์กร ทำให้พนักงานเริ่มคิดที่จะเอาเปรียบองค์กร ว่าถ้าเงินเดือนฉันได้เท่านี้ ฉันทำงานแค่นี้พอ ผลของการรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร ได้ก่อพฤติกรรมที่ไม่น่ารัก แข็งกระด้าง จนวันหนึ่ง การลาออกก็เกิดขึ้น ไปหางานใหม่ที่คิดว่าจะมีสังคมที่ดีกว่าที่เดิม แต่ก็เจอเหตุการณ์หนีเสือปะจระเข้ ที่ใหม่ก็เป็นแบบเดียวกัน

  ⏰ กาลเวลาผ่านมาเนิ่นนานหลายสิบปี น้ำขุ่นในแก้ว ใสกระจ่างขึ้น เกิดคำเฉลยขึ้นมาว่า เพราะอะไรเราจึงมีปัญหากับองค์กร ทำไมองค์กรไม่ดีกับเรา ได้คำตอบที่เป็นความจริง ว่าแท้ที่จริงแล้ว เราทำตัว ทำงานได้ไม่ดีแบบ 100% มีข้อผิดพลาด มีความบกพร่อง ซึ่งจะน้อยจะมาก พนักงานมีกันทุกคน แต่สำหรับคนที่รู้สึกไม่ดีต่อองค์กร จะมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ “การปฏิเสธความรับผิด” เข้าทำนองว่า ความผิดของฉันไม่ใช่สาระที่องค์กรจะมาว่าฉัน ฉันเคยทำดีมาตลอด ให้คุณกับองค์กร ทำไมไม่คิดเรื่องดีๆ

  👉 การปฏิเสธไม่ยอมรับผิด ทำให้เกิดการแข็งกระด้างขึ้น เหมือนพนักงานที่เป็นข่าว ที่เผาโรงงานมันเลยดีกว่า ทำดีไม่ได้ดี เชื่อว่าพนักงานที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองกระทำผิด มีความคิดแบบนี้ แต่จะมีซักกี่คนที่กล้าที่จะเผาโรงงานแบบเธอคนนี้ อย่างดีก็แค่ลาออก หรืออย่างโชคดีก็ถูกเจ้าของไล่ออก ได้ค่าชดเชยเป็นเงินก้อนเล็กๆ ตามกฎหมายแรงงาน

  👉 พนักงานทุกคนที่ถึงวันหนึ่งแล้วกลายเป็นเจ้าของกิจการ ทุกคนจะยอมรับความผิดของตัวเอง ว่าในครั้งที่เป็นพนักงาน ได้ทำหน้าที่ที่ขาดตกบกพร่อง เมื่อถูกจับได้ แล้วไม่ยอมรับผิด ทำให้ไม่เกิดการพัฒนา ก้าวหน้ากลายเป็นคนสำคัญขององค์กรได้ ต้องอกหัก ระหกระเหินเปลี่ยนงานเร่ร่อนอยู่ร่ำไป ไม่ประสบความสำเร็จในที่ใดเลย สาเหตุเพราะ เป็นน้ำที่เต็มแก้ว เติมน้ำใหม่ใส่ลงไปไม่ได้ เพราะฉันถูกอยู่แล้ว

  🚩 การยอมรับผิด แล้วหันมาดูตัวเอง สำรวจตรวจตราการทำหน้าที่ของตัวเอง ว่าวันนี้เราได้ทำหน้าที่อย่างดีที่สุด จนเกิดเป็นความภูมิใจที่รู้สึกและสัมผัสได้ในใจ ก่อเกิดความสุข (ปีติ) ขึ้นมา ถึงขนาดว่า อยากทำงานให้ดียิ่งขึ้นๆ ไป เราเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา?

  🚩 กว่าจะรู้ว่า “การยอมรับผิด แล้วแก้ไขสิ่งที่ผิดให้ไม่ผิดอีก” เป็นความจำเป็นและสำคัญยิ่งต่อความสุขและความสำเร็จในชีวิต ก็ตะวันใกล้จะตกดินแล้ว

  💵เงินซื้อสุขภาพที่ดีไม่ได้ 📚แต่ความรู้ช่วยได้