🤔 คนที่ต้องดูแลแบบยอมตาย‼️

  ⏳ ฤดูกาลโบยบิน พาร้อน ห่าฝน และความหนาวเย็นวนเวียน แล้วจากไป 55 ครั้ง ทิ้งร่องรอยคราบน้ำตาให้จดจำ สร้างแผลเป็นในใจ ให้รู้ความทุกข์ขึ้นมาทีละน้อยๆ ยามมองย้อนเวลากลับไป 55 ปี เรื่องราวที่จำความได้ ความสุขได้ถูกความทุกข์กลืนกลบไปจนหมดสิ้น

  ✅ รอยยิ้มแรกบนใบหน้า ได้ยิ้มให้แม่ เธอประคบประหงมเราดั่งดวงใจ จึงสัมผัสได้ถึงความรัก ว่ามันคือการให้แบบไม่ต้องหวังสิ่งตอบแทน ความรักแบบที่แม่เป็นผู้สอนให้ด้วยการเฝ้าทะนุถนอม ฝังรากลึกลงในหัวใจ แล้วฤดูกาลก็แผ่ขยายรากที่ชื่อว่า ความรัก กระจายเต็มหัวใจของเรา แต่วันนี้ แม่จากไปแล้ว ทิ้งคราบน้ำตาที่ล้างออกจากใจไม่ได้ ว่าตอนเธอมีชีวิตอยู่ เราไม่ได้ดูแลให้ดี เรามัวไปทำบ้าอะไร❓ นี่เองที่ภาวะใกล้เกลือกินด่าง ต้องเกิดขึ้นกับคนเกือบจะทุกคน

  💥 ความคุ้นชิน อยู่บ้านเดียวกัน อยู่กันมานานนับตั้งแต่มีชีวิต ได้ทำให้คนมองข้ามการดูแลเอาใจใส่ ก้าวข้ามความความรับผิดชอบที่สามารถตอบแทนความรักแม่ให้มากกว่านี้ได้ แต่ไม่ได้ทำ เพราะเธอยังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อเธอหายจากไป ใจจึงร้องไห้ตลอดว่า ทำไม❓ ทำไม❓ ทำไมไม่ทำให้แม่มีความสุขให้มากกว่าก่อนที่เธอจะตาย ทำไมเราทำไม่ได้

  🎉 วันเกิด ภาพเหล่าผองเพื่อน แฟน ลอยขึ้นมาในใจ ไม่มีภาพแม่อยู่ในหมู่ผองเพื่อนเลย เธอไม่ควรมาร่วมวงสังสรรค์ เฮฮา ปาร์ตี้กับเรา เธอคุยไม่เหมือนพวกเรา เราจะเจียดเวลาให้เธอนิดเดียวก็พอ เพราะเราเจอเธอทุกวัน แต่ทุกวันเราก็เผลอมองข้ามเธอไป

  ⏳ กาลเวลาโบยบิน นอนบนโซฟา สายตามองขึ้นไปบนกำแพง รูปแม่ รูปพ่อ กับกองกระดูกในห่อผ้า หากย้อนเวลากลับไปในวันที่ลมหายใจแรกเกิดขึ้น มีชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่ง สองคนกำลังตื่นเต้นลุ้นรอลูกน้อยให้คลอดออกมาอย่างสมบูรณ์ครบ 32 ประการ จะเป็นชายหรือหญิงได้ทั้งนั้น ขอให้ลูกแข็งแรง สองหัวใจมีความหวัง มีความรักที่ยิ่งใหญ่ ที่ต่อแต่นี้จะเลี้ยงดูลูกคนนี้ให้เติบใหญ่ ให้เป็นคนดี แอบหวังในใจว่า จะได้ฝากผีฝากไข้กับเด็กคนนี้ แต่เส้นทางชีวิตของเรา มีอะไรบังตา ทำให้ลืมเรื่องความตายของเธอ ที่ถ้าไม่มีอะไรบังตา วันนี้จะไม่โหยหาเธอ อยากให้เธอกลับมาเพื่อซ่อมความชั่วที่ไม่ได้ดูแลเธอให้ดี แต่เป็นได้แค่ความหวังของคนปัญญาอ่อน ที่กอดหัวใจที่เกิดรอยแผล รู้แล้วว่า ชีวิตคิดและเดินมาผิดทาง ความเห็นแก่ตัวเป็นเรื่องที่ถ้าไม่สะท้อนใจเรื่องการดูแลแม่และพ่อให้ดียามเธอมีชีวิตไม่ได้ ความเป็นคนดีคงเป็นแค่หน้ากาก ปกปิดซ่อนหน้าของซาตานเอาไว้ เป็นหน้าที่มองเข้าไปในกระจกทีไร เกิดคำถามทุกคราว่า "เราทำชีวิตให้ดีกว่านี้ได้ แต่เราไม่ได้ทำ"

  🚩 กว่าจะรู้ว่า "ชีวิตมีแต่ความทุกข์ มีความสุขนิดเดียว” แล้วความสุขที่ว่านิดเดียวนั้น ก็เกิดมาจากการทำตัว และทำหน้าที่ไม่ดี ไม่สมบูรณ์ ไม่ถูกต้องเลย ตะวันก็ใกล้จะตกดินแล้ว

  💵เงินซื้อสุขภาพที่ดีไม่ได้ 📚แต่ความรู้ช่วยได้