🚩 วิธีเอาชนะความทุกข์‼️

  🤔 มนุษย์ที่ยังไม่รู้จักจิตใจตัวเอง ยังไม่สามารถยืนอยู่เหนือความโกรธ ความโลภ ความหลงได้ ยังเป็นมนุษย์ที่เหมือนกับใบไม้ยามต้องลมพัด ที่ความสุข ความทุกข์ ที่ก่อกำเนิดขึ้นจากความมีตัวมีตน จะเคลื่อนเข้าสู่ชีวิต โดยที่ไม่สามารถควบคุมได้ ว่าวันนี้ลมจะพัดเอาความสุข หรือความทุกข์มาให้

  🗓 วันที่ลมพัดความสุขมา ก็ยิ้มชอบใจ เริงร่า โลกและชีวิตน่าอยู่ซะเหลือเกิน ถัดมาอีกไม่กี่ชั่วโมง ลมพัดเอาความทุกข์เข้าสู่ชีวิต จิตใจห่อเหี่ยว ท้อแท้ สิ้นหวัง ทำไมเราต้องเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้ด้วย

  ⏰ ฤดูกาลอันโหดร้าย หากลมพัดเอาความทุกข์ ความที่ไม่ได้ดั่งใจ ความผิดหวัง การถูกกระทำในเชิงที่ไม่ถูกใจ พัดมาบ่อยๆ จนใจเกินจะทน โรคร้ายทางใจก็เกิดขึ้น อาจจบลงที่การเป็นบ้า และขอลาโลกไป

  👉 การมีตัวมีตัวในทางความคิด สร้างตัวกูขึ้นมาบนโลกชัดเจน และเพราะมีตัวกู กูเลยต้องรับกรรม พระพุทธเจ้าจึงเน้นเรื่องการบอกความจริง ว่าตัวเราหรือตัวคนไม่ได้มีอยู่จริง หากหยุดความคิด (อุปาทาน) ปรุงแต่งได้ ตัวคนก็ไม่มี เมื่อไม่มีตัวคน ความทุกข์ก็ไม่มีที่อาศัย บางคนที่เข้าใจการเกิดขึ้นของตัวกู และรู้สึกได้ถึงความจริงนี้ แม้จะยังรู้สึกได้ ไม่ถึง 100% ก็จะเริ่มสัมผัสได้ถึงความจริง ว่า ถ้าหยุดกระบวนการคิดในทางใจได้ ตัวคนจะไม่มี และที่ดูเหมือนเป็นตัวคน ที่จริงแล้วก็เป็นเพียงธาตุสี่บวกรวมกับจิต เรียกว่าขันธ์ห้า ซึ่งวันหนึ่งก็จะสลายเปลี่ยนรูปร่างไป ตัวคนอนาคตอีกไม่เกิน 100 ปี ก็จะไม่มี

  👉 การไม่มีตัวคน ที่มีสาเหตุมาจากการตาย กับการไม่มีตัวคนที่มีสาเหตุมาจากการหยุดกระบวนการคิด ที่พระพุทธเจ้า บอกว่า วงจรกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่เมื่อเกิดความรู้สึก (เวทนา) ขึ้น จะก่อความอยาก (ตัณหา) และเมื่อความอยากเกิดขึ้น ก็จะเกิดตัวผู้อยาก (อุปาทาน) ที่การเกิดของอุปาทาน หรือตัวตนของผู้อยากนี่แหละ คือเกิดตัวกู หากตัดวงจรนี้ได้ ตัวกูก็ไม่มี ถือว่าเป็นภาวะของ “การตายก่อนตาย” ที่ความทุกข์จะเกิดขึ้นกับคนที่ไม่มีตัวกูไม่ได้ คนจึงมีความสุขในขณะที่ยังมีลมหายใจ และได้ใช้ร่างกายและจิตใจนี้ให้เกิดประโยชน์ต่อตัวเองและผู้อื่น โรคร้ายทางจิตใจจะไม่มีทางเกิดขึ้น

  👉 เวทนา หรือ ความรู้สึก ที่เมื่อตาเห็นรูป ที่เราไม่ชอบ เราจะเกลียด อยากวิจารณ์ เมื่อหูของเราได้ยินเสียงด่าเรา เราโมโห โกรธ อาการของเวทนาได้นำไปสู่การอยากทะเลาะ อยากต่อสู้เพื่อเอาชนะ เป็นตัณหาอย่างหนึ่งในฝ่ายของการไม่ชอบ ไม่พอใจ เกิดตัวกูที่เสียหน้า อับอาย เพราะถูกด่า เกิดตัวกูที่จู่ๆ ก็เกลียดคนที่ไม่ชอบขี้หน้าขึ้นมา ทั้งๆ ที่คนนั้นไม่ได้มาทำอะไรเรา

  🤔 ตัวกูในทางความคิด หรืออุปาทานสร้างความทุกข์ใจให้เจ้าของตัวกูเสมอ และยังสร้างเรื่องราวที่เลวร้ายแบบน้ำผึ้งหยดเดียว ทำให้ชีวิตตัวเองและผู้อื่นได้รับความเสียหายอย่างมาก นี่เองที่พระพุทธเจ้าบอกว่า ถ้าจะหยุดตัวกู หรือหยุดอุปาทาน ให้ระลึกเรื่อง “เห็นก็สักแต่ว่าเห็น ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยิน” เพื่อจะได้ไม่ต้องตีความต่อ ก่อเกิดรูปร่างกลายเป็นตัวกูขึ้นในทางความคิด

  📍 การพยายามหยุดตัวกูในทุกวันที่มีชีวิต ที่ยังไม่ตาย เป็นภารกิจที่สำคัญของทุกชีวิต ถ้าทุกชีวิตปารถนาที่จะมีความสุขให้มากที่สุด

  🚩 กว่าจะรู้ว่า ความทุกข์หยุดได้ที่ตัวเรา เป็นเรื่องที่เราต้องฝึก แบบฝึกแล้วฝึกอีก ให้ผลเป็นความทุกข์ ไม่มี ตะวันก็ใกล้จะตกดินแล้ว

  💵เงินซื้อสุขภาพที่ดีไม่ได้ 📚แต่ความรู้ช่วยได้