“ตอนจบ ที่โหดร้าย”‼️

  👉 ครอบครัวเรา มีความสุขดี เงินทองมีใช้ไม่ขาดมือ เราโชคดีที่ได้มรดกจากคนรุ่นก่อน บวกกับวันนี้เรายังมีอาชีพการงานที่หาเงินได้อยู่ การรักษาทรัพย์สินให้อยู่ให้ครบๆ จึงเป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากจนเกินไป

  👉 แต่มาวันหนึ่ง ลูกเราล้มป่วยลง ไม่ทราบสาเหตุ รักษาเท่าไรก็ไม่หาย เราตัดสินใจ เอาเงินเก็บที่มีทั้งหมดแลกกับลมหายใจของลูก สุดท้ายเงินเก็บหายไปหมด ลูกยังไม่หาย แต่อาการของลูกร่อแร่ จะตายก็ไม่ตาย จะอยู่ให้เหมือนคนปกติก็ไม่ได้ จำเป็นต้องใช้เงินรักษาต่อไป ไม่รู้ว่าจะยุติเมื่อไร

  👉 ครอบครัวเรา เริ่มมีความขัดแย้ง จากที่ในอดีต พูดคุยกันด้วยความเข้าใจ พอมาวันนี้ เงินเก็บไม่เหลือ การรักษาแบบในอดีตที่ไปหาหมอโรงพยาบาลเอกชน ไม่สามารถทำได้อีกต่อไป จำต้องไปหาหมอโรงพยาบาลรัฐบาล ความลำบากมีเพิ่มขึ้นแบบทับถมทวีคูณ /span>

  👉 ครั้นลูกเริ่มมีอาการทรงตัว รอดจากการตาย แต่ยังไม่เหมือนเดิม ลูกคนเล็กก็มาล้มป่วยลงอีก มีอาการแบบเดียวกันกับคนพี่ หมอฟันธงว่าเป็นโรคแบบเดียวกัน การรักษาต้องรักษาแบบเดียวกัน ค่ารักษาแพงมาก เราในฐานะพ่อบ้านที่เงินเก็บไม่เหลือแล้ว เงินเดือนที่ทำมาหาได้สองคนรวมกันกับภรรยา ไม่พอต่อค่ารักษารายเดือน เราไม่มีทางเลือก ต้องตัดสินใจเอาบ้านมูลค่า 50 ล้านบาท ที่รับเป็นมรดกมาออกขาย คำนวณดูแล้ว เงินก้อนนี้น่าจะสู้กับโรคร้ายของลูกทั้งสองได้ อย่างมากก็ไม่น่าจะเกิน 30 ล้านบาท เหลืออีก 20 ล้านบาท เอาไปเป็นทุนตั้งต้นชีวิตใหม่ สร้างครอบครัวที่อบอุ่นต่อไป

  👉 ผ่านไปสองปี สิ่งที่คิดเอาไว้ไม่เป็นจริง เงินทั้งหมดร่อยหรอลงไป เพราะอาการป่วยของลูกคนเล็กไม่ดีขึ้นเลย มีหลายครั้งที่ใจคิดขึ้นมาว่า ให้ลูกตายไปน่าจะดีกว่า จะได้เหลือทรัพย์สินเอาไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นจะลำบาก ไม่เหลืออะไรในชีวิตเลย แต่สุดท้ายด้วยความคิดที่ว่า เงินหรือจะมีค่าเท่ากับชีวิตของลูก ยอมหมดตัว น่าจะเป็นทางออกของพ่อที่ดี การตัดสินใจแบบนี้ ทำให้ภรรยาที่รักเดินจากไป เธอทำใจให้ลูกจากไปได้ เธอให้เหตุผลว่า เราเหลือเวลาอีกไม่มาก ถ้าเราตายก่อนเขา เขาจะอยู่อย่างไร❓ ก็ในเมื่อการรักษาหวังผลไม่ได้ การไม่รั้งชีวิตต้องเป็นทางออกที่ดีที่สุด สุดท้ายเธอจากผมไป

  💵 เงินกู้ ถูกกู้เพิ่มเติม ในขณะที่รายได้หามาเติมไม่ได้ สุดท้ายหนี้สินกองโตเท่าภูเขาก็ล้มทับ เราถูกธนาคารฟ้องคดี แล้วในเช้าวันหนึ่งลูกคนเล็กก็จากไป ส่วนลูกคนโตรับรู้ได้ ดิ้นรนทำทุกวิธีที่จะกระชากลมหายใจของตัวเองให้ออกจากร่างไป

  ➡️ ข้าวของที่สะสมไว้ ที่ได้รับมาเป็นมรดก เรานำออกขายแบบราคาถูกๆ แลกเงินประทังชีพอยู่ไปวันๆ ทุกค่ำวันโหยหาคิดถึงความตาย ว่า การตายน่าจะเป็นทางออกที่ดี แต่ลูกคนโตยังช่วยตัวเองไม่ได้ การสู้ต่อจึงจำเป็น

  ➡️ เช้าวันหนึ่ง ลูกคนโตแขวนคออย่างสงบอยู่ในห้อง ส่งสัญญาณว่า สิ้นสุดหน้าที่ของเรา รอยยิ้มบางๆ เผยอขึ้นที่บนใบหน้า พร้อมน้ำตาที่ไหลริน แต่ไม่มีเสียงร้องไห้

  ⏰ ได้เวลาแล้ว ที่เราสามคน จะได้เริ่มต้นอยู่ด้วยกันอีกหน แล้วเสียงปังก็ดังขึ้น

  🚩 กว่าจะรู้ว่า ตอนจบของทุกชีวิต เป็นโศกนาฏกรรม มีความพลัดพรากเป็นหอกทิ่มแทงจิตใจอย่างรุนแรง และซึ้งถึงคำพูดของพระพุทธเจ้าที่ว่า "บุรุษมีโค ก็ทุกข์เพราะโค มีบุตร ก็ทุกข์เพราะบุตร... มีอะไร ทุกข์เพราะสิ่งนั้น" เป็นเรื่องจริงที่น่ากลัวมาก ก็ตะวันใกล้จะตกดินแล้ว

  💵เงินซื้อสุขภาพที่ดีไม่ได้ 📚แต่ความรู้ช่วยได้